زندگی نامه حکیم ملاصدرا :

تولد : پدر ملاصدرا (خواجه ابراهیم قوامی) سیاستمداری دانشمند و بسیار مومن و دارای عزت و مقام والایی بود. او فرزندی نداشت ولی سرانجام بر اثر دعا و تضرع بسیار بدرگاه الهی خداوند ÷سری به او داد که نام او را محمد (صدرالدین) گذاشتند (979 ه.ق / 949 ه.ش) و در عمل او را «صدرا» می خواندند. و همین سبب شد که بعد ها نیز ملقب به ملا یعنی دانشمند بزرگ شود و نام «ملاصدرا» معروف تر گردید تا جائیکه همه او را ملاصدرا می شناختند.

 رشد : ملاصدرا در سن 26 تا 27 سالگی از تحصیل بی نیاز شده بود و خود در فکر یافتن مبانی جدید در فلسفه بود و مکتب معروف خود را پایه گذاری می کرد. در شیراز بساط تدریس را گسترانده  و اطراف او شاگردانی بسیاری گرد آمده بودند اما رقبای او که مانند  بسیاری از فیلسوفان و متکلمان، از فلسفه پیش از خود تقلید می نمودند، و از طرفی موقعیت اجتماعی خود را نرد دیگران در خطر می دیدند با انگیزه دفاع از عقاید خود و شاید از روی حسادت، بنای بد رفتاری را با وی گذاشتند و آراء نو او را بمسخره گرفتند و به او توهین روا داشتند. این رفتارها و فشارها با روح لطیف ملاصدرا سازگار نبود و از طرفی ایمان و دین و تقوای او به ایشان اجاره مقابله به مثل را نمی داد، از این رو از شیراز بصثورت قهر بیرون آمد و به شهر قم رفت که در آن هنگام هنوز مرکز مهم علمی و فلسفی نشده بود. این شهر مذهبی مدفن قدیسه معصومه دختر امام موسی کاظم (علیه السلام) و علما و مردان بزرگی نیز در آن مدفونند و سابقه تارخی طولانی بدنبال دارد. ملاصدرا در خود شهر قم هم نماند و بسبب گرما و بدی آب و هوا و شاید دلایل اجتماعی مشابه شیراز در روستایی به نام کهک در نزدیک شهر قم منزل گزید. اقامت ملاصدرا در کهک بین سال های 1025 تا 1039 هجری قمری بوده است.

 ازدواج : تاریخ ازدواج ملاصدرا روشن نیست و به احتمال قوی در حدود نزدیک به چهل سالگی وی اتفاق افتاده و نخستین فرزند او متولد سال (1019 ه.ق / 987 ه.ش) است. وی پنج فرزند داشته، سه دختر و دو پسر.

 وفات : مشهور است سال درگذشت ملاصدرا سال (1050 ه.ق / 1018 ه.ش ) است ولی سال صحیح درگذشت وی (1045 ه.ق / 1013 ه.ش) بوده که نوه او به نام محمد علم الهدی _ یکی از ستارگان دانش در زمان خود و فرزند علامه فیض کاشانی است _ آن را در یادداشتا های خود ضبط کرده است، و قطع ناگهانی و ناقص ماندن برخی تآلیفات وی مانند تفسیر قرآن و شرح اصول کافی از (محدث کلینی) در حدود سال (1044 ه.ق / 1013 ه.ش) موید این ادعاست. فوت ملاصدرا در بصره واقع شد ولی بنابر سنت شیعیان او را به شهر نجف (در عراق) بردند و بنابر گفته نوه او علامه علم الهدی او را در طرف چپ صحن حرم امام علی (علیه السلام) دفن کردند.

 خانه ملاصدرا در کهک :

خانه ملاصدرا در کهک یادرگاری از دو.ران سکونت این فیلسوف الهی در استان قم است. این اثر تاریخی در منتهی الیه غرب شهر کهک ، در محله چال حمام واقع است. پلان اصلی بنا شبستانی است چلیپایی (چهار صفه) که گرداگرد آن را در چهار گوشه (در طبقات همکف و اول ) حجره ها و اتاق ها در بر گرفته اند. این بنای با صفویه می باشد با شماره 1821 در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده است. در مجاورت این بنا آثار ارزشمند دیگری همچون مسجد جامع کهک و آب انبار صفوی و عصاری نیز خود نمایی می کنند.